Aktualności

Artykuły na temat psychologii i psychoterapii.

Zarządzanie lękiem

Strach, lęk są uczuciami, które towarzyszą nam na co dzień w różnych sytuacjach. Bez nich nie moglibyśmy funkcjonować prawidłowo. Jednak lęk, który nieustannie odczuwa wiele osób, jest stanem trudnym do zniesienia i wpływa negatywnie na jakość ich życia. Występowanie nadmiernego niepokoju w sytuacjach społecznych prowadzi do zjawiska fobii społecznej.

Osoba z fobią społeczną unika sytuacji, w których może być oceniana. Z kolei osoby, które nieustannie martwią się czymś, są napięte, przedstawiają sobie katastroficzne wizje swojego życia, cierpią na uogólnione zaburzenie lękowe. Czasem lęk występuje tylko w określonych sytuacjach: w kontakcie z pająkiem, psem, ciemnością, windą, wysokością i innymi – to oznacza fobię prostą u osób zgłaszających powyższe problemy.

Lęk może przyjąć postać paniki, czyli bardzo silnego, nagłego lęku, któremu towarzyszą określone objawy somatyczne pod postacią np. przyspieszonego bicia serca, ucisku w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, nudności, pocenia się, bólu głowy i innych. Takie objawy są bardzo nieprzyjemne dla osób, które tego doświadczają i często zmuszają ich do wizyty u lekarzy różnych specjalności, np. u kardiologa, ponieważ myślą, że dzieje się coś złego z sercem. Zazwyczaj dowiadują się, że wszystko jest w porządku i że „to tylko nerwica”.

Powtarzające się napady lęku mogą oznaczać tzw. agorafobię, czyli lęk przed otwartą przestrzenią. Niekiedy pojawia się ona w czasie podróży autobusem, podczas przebywania w tłumie, w kinie, stania w kolejce w supersamie i innych.

W naszym ośrodku terapia lęku polega na pracy z wszystkimi aspektami występujących objawów: pracujemy z ciałem (procesami fizjologicznymi), myśleniem osoby oraz wprowadzamy strategie behawioralne (nowe zachowania). Efektywność terapii jest związana z zaangażowaniem osoby i jej motywacją do wprowadzania zmian. Czasem proces leczenia utrudnia występowanie tzw. wtórnych zysków z choroby, co oznacza, że osoba zaspokaja w sytuacji lękowej różne swoje potrzeby psychiczne i trudno jest jej wtedy zrezygnować z tego objawu. Wówczas praca terapeutyczna dotyczy przejmowania odpowiedzialności za zaspokajanie swoich potrzeb bez udziału innych osób. W ten sposób torowana jest droga do większej samodzielności osoby. A to już jest krok do wyzdrowienia. Osoba musi nauczyć się polegać na sobie. Musi wiedzieć, że poradzi sobie w każdej sytuacji. To buduje jej zaufanie do siebie, które jest podstawą zdrowego funkcjonowania. Poczucie wpływu na swoje życie może oznaczać koniec terapii.

Autor: Jadwiga Mrozowicka

Comments for this post are closed.