Terapia małżeństw i par

W małżeństwie spotykają się dwie kultury, co oznacza dwa różne sposoby myślenia. Często są one tak odmienne, że prowadzi to do powstania konfliktu. Może on dotyczyć jednego albo kilku obszarów funkcjonowania pary. Długotrwałe konflikty powodują cierpienie. Można jednak eliminować niepotrzebne cierpienie zgłaszając się na terapię, ale warunkiem jest obopólna chęć zmiany na lepsze.
Terapia małżeństw i par oferuje pomoc w rozwiązywaniu konfliktów dotyczących władzy i kontroli, które przejawiają się w odrzucaniu poglądów partnera, nie widząc w nich żadnej wartości. Psychoterapeuta może pomóc dostrzec, że nie jest niczym złym różnić się, a inność drugiego człowieka może wzbogacać. Celem terapii nie jest badanie patologii każdego z partnerów, koncentruje się ona bowiem na wzorcach interakcji między nimi. Często wzorzec ten dotyczy, obok dominacji, takich aspektów życia, jak zaufanie, intymność, współżycie seksualne, podział obowiązków. Terapia małżeństw i par daje możliwość dotarcia do rdzenia najczęściej występującego konfliktu związanego z wzajemnymi oczekiwaniami. Jeśli występują znaczne rozbieżności pomiędzy oczekiwaniami a realnością, wywołuje to poczucie zawodu i rozczarowania. Może się ono manifestować w postaci wybuchów złości, odmowy wykonania ważnych rzeczy, izolowaniem się. Obie strony czekają wówczas na reakcję drugiej osoby. A kiedy pomoc nie nadchodzi, bo na ogół żaden partner nie potrafi czytać w myślach drugiej osoby, wywołuje to poczucie niezrozumienia. Wtedy może dojść do sytuacji kryzysowej w związku. Przeżywanie kryzysu wywołuje na ogół lęk u małżonków, że może to oznaczać koniec ich związku, a tego najczęściej chcą uniknąć. Na psychoterapii dowiadują się, że kryzys może być czymś ważnym, pokazującym „słabe punkty” w ich związku i nie trzeba się go bać. Terapia małżeństw i par może pomóc tym osobom w związkach, które wyrażają pragnienie, by „zmienić współmałżonka”. Cechą charakterystyczną tego typu małżeństw jest fakt, że jeden z partnerów od długiego czasu próbuje wpłynąć na drugiego, wyszczególniając jednocześnie wszystko to, co jego zdaniem partner powinien zmienić. Terapeuta nie występuje w roli sędziego, który orzeka, kto jest winny, lecz stara się, aby partnerzy zauważali swój udział w konstruowaniu problemu. Jego celem jest pomoc partnerom w osiągnięciu zbliżonego rozumienia zaistniałego problemu a następnie we wspólnej pracy nad jego rozwiązaniem. Niezbędne jest wtedy rozpoznanie potrzeb obojga małżonków, aby pomóc im je zrównoważyć. W wyniku terapii można spodziewać się rozwoju empatii, umiejętności rozpoznawania i wyrażania swoich uczuć, zwiększenia zdolności rozwiązywania sytuacji konfliktowych, większej komunikatywności. Również okazywanie szacunku i podkreślanie tego, co pozytywne w partnerze jest łatwiejsze. Tworzenie wspólnych perspektyw – wizji związku staje się wtedy możliwe. Innymi czynnikami zagrażającymi trwałości małżeństwa są: spadek zainteresowania partnerów swoją rolą jako małżonka i rodzica, lansowana przez media chęć samorealizacji, wzbogacenia się, jak również poświęcenie swoim sprawom większej uwagi niż sprawom rodziny oraz upadek autorytetów. Terapia małżeństw jest jednym ze sposobów umożliwiającym partnerom znalezienie porozumienia i uniknięcie rozwodu. Dzięki temu daje nadzieję. Może również przynieść korzyść dzieciom, ponieważ konflikt w rodzinie lub całkowity jej rozpad są dla nich szkodliwe.